بررسي شدت افسردگي بر اساس مقياس افسردگي بيماران قلبي (CDS) در بيماران قلبي- عروقي بستري در بيمارستان قلب رشت

يماري هاي قلبي نوعي بيماري روان -تني هستند و مشكل رواني مي تواند به صورت مستقيم يا غيرمستقيم نقش بنيادين در آغاز، تشديد و پيش آگهي اين بيماري ها داشته باشد. از اين رو تعيين شدت افسردگي براي كاهش حمله قلبي و بهبود كيفيت زندگي اهميت دارد. هدف: بررسي شيوع و شدت افسردگي در مبتلايان به بيماري قلبي- عروقي بستري در بيمارستان قلب رشت در سال 1392 . مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفي– مقطعي در 108 بيمار قلبي- عروقي بستري در بيمارستان قلب حشمت رشت در سه ماهه دوم سال 1392 كه به روش سرشماري و آسان انتخاب شده بودند، انجام و براي سنجش افسردگي، از مقياس افسردگي بيماران قلبي استفاده شد. اطلاعات جمع آوري شده با آزمون هاي آماري و نرم افزار SPSS نسخه 16 تجزيه و تحليل شد. نتايج: ميانگين سني بيماران (17/ 13 ±82 /59) سال بود. از 108 شركت كننده در اين مطالعه، 72 نفر (6/ 66٪) مرد و 36 نفر(3/ 33٪) زن بودند. 5/ 31 % شركت كنندگان بدون افسردگي و 3/ 8% دچار افسردگي خفيف تا متوسط و 65 نفر (2/ 60٪) دچار افسردگي شديد بودند. نتايج نشان داد رابطه معني داري بين جنس و شدت افسردگي وجود ندارد(302/ 0=P). همچنين، آزمون همبستگي پيرسون نشان داد كه بين داده هاي سني و شدت افسردگي نيز رابطه آماري معني دار وجود ندارد (729/ 0=P). نتيجه گيري: با توجه به شيوع بالاي افسردگي در بيماران قلبي و عروقي، غربالگري و ارزيابي رواني در اين بيماران اهميت زيادي دارد.