تحليل كاركردي مراسم و مناسك ديني

پديده‌هاي ديني، به طور طبيعي در دو مقوله‌ اساسي باورها و اعمال (مراسم و مناسك) طبقه‌بندي مي‌شود. باورها. شامل معارف و در حوزه‌ فكر و انديشه است، در حالي‌ كه اعمال، شيوه‌اي از كنش اجتماعي و به رفتار مرتبط است. اعمال از باورها مشتق مي‌شود و باورها از طريق اعمال از فراموش شدن مصون مي‌ماند. در جامعه‌شناسي دين، مطالعه و پژوهش درباره مراسم و مناسك به دليل پيوند آنها با ديگر عناصر و هنجارهاي اجتماعي و نيز ارتباط‌شان با نهادها و سازمان‌هاي اجتماعي، اهميت بيشتري دارد. تمركز اين تحليل بر تفكيك كاركردهاي اجتماعي و فرهنگي مراسم و مناسك ديني است. مطالعات و بررسي‌ها نشان مي دهد كه مراسم و مناسك كاركردهاي نمادي، آموزشي، هويتي و تحمل پذيري را در بعد فرهنگي و كاركردهاي انسجام اجتماعي، تفريح اجتماعي، انتظام بخشي و پيوند بين نسلي را در بعد اجتماعي دارد.