زنان، ازدواج، خانه‌داري و تربيت فرزندان در انديشه اسلامي

مقاله حاضر به مفهوم‌شناسي مسايل ازدواج، كار خانه و تربيت ديني فرزندان كه در پي تشكيل خانواده مي‌آيد، توسط دو منبع اصلي دين (قرآن و سنّت)پرداخته است. مبناي نظري كار، طيفي از نظريه‌هاي فمينيستي مي‌باشد. روش تحقيق مبتني بر روش اسنادي، تحليل يافته‌ها، و كشف دلالت‌هاي ازدواج، خانه‌داري و تربيت ديني در سنّت و قرآن مي‌باشد. يافته‌ها حاكي از آن است كه ديدگاه اسلام (سنّت و قرآن) در مورد ازدواج، كار خانه و تربيت ديني با نظريه‌هاي فمينيستي در تعارض است و قرآن كريم و سنن ديني با سازوكاري متفاوت با پاردايم فمينيسم به اين پديده‌ها پرداخته‌اند. چرا كه در انديشه اسلامي مهم‌ترين اصل براي زن توجه به نقش‌هاي همسري و مادري در خانواده مي‌باشد و به مهم‌ترين كاركردهاي ازدواج و تشكيل خانواده يعني تامين نيازهاي غريزي و عاطفي و ايجاد محيطي مملو از فضايل اخلاقي و معنوي جهت رشد كمالات در دو جنس و در پي آن تربيت ديني فرزندان توجه ويژه‌اي شده است. همچنين يافته‌ها نشان مي‌دهد كه دين اسلام ارگاني است كه به تمامي ابعاد زندگي انسان توجه نموده است و در اين ميان اگر به تربيت ديني فرزندان اهميت دهيم، چنين تربيتي كليه وجوه تربيت از جمله تربيت اجتماعي، اخلاقي و جنسي فرزندان را به دنبال خواهد داشت.