استفاده از نظريه ي خود تشابهي ناقص به منظور تخمين نسبت عمقهاي مزدوج پرش آبي ايجاد شده در جريانهاي غليظ عبوري از روي بسترهاي صاف و زبر

جريان غليظ به علت تفاوت چگالي با سيال محيطي به وجود مي­آيد. اين تفاوت جرم حجمي مي تواند ناشي از ذرات جامد نامحلول، مواد محلول، تفاوتهاي دمايي و ... باشد. پرشهاي آبي ايجاد شده در جريانهاي غليظ، نقش مهمي در تغييرات خصوصيات كيفي جريان غليظ، و همچنين سيال محيطي (همانند درياچه­ها و مخازن سدها) دارند. در اين تحقيق، با استفاده از تحليل ابعادي و نظريه­ي خود تشابهي ناقص، چنين پرشهايي مورد مطالعه قرار گرفته، و معادله­اي جديد جهت محاسبه­ي نسبت عمقهاي مزدوج پرش به دست آمده است. به منظور بررسي كارايي اين معادله، از نتايج مجموعه­اي از آزمايشها، كه جهت هر دو نوع بستر صاف و زبر صورت پذيرفته است، كمك گرفته شد. نتايج آزمايش، نشان دهنده­ي دقت و كارايي مناسب معادله­ي جديد به دست آمده نسبت به معادله سنتي مي­باشند. به عبارت ديگر، نشان داده شده است كه نمي­توان از تاثير اختلاط سيال محيطي با جريان غليظ، و همچنين از تاثير زبري بستر بر مقدار نسبت عمقهاي مزدج پرش، حتي در مقادير كوچك، صرف­نظر كرد.