بررسي اثر آلفاليپوئيك اسيد بر بقا و تكثير سلول هاي بنيادي مزانشيمي

سابقه و هدف: سلول­ هاي بنيادي مزانشيمي (MSCs) در ترميم بافت­ هاي بدن دخيل هستند و منبع سلولي جذابي را براي مهندسي بافت تشكيل مي­ دهند. پتانسيل تجديدي آن­ها توسط پيري سلولي ناشي از استرس اكسيداتيو مختل مي­ شود. آلفا ليپوئيك اسيد (ALA) به ­دليل خواص آنتي اكسيداني به­ خوبي شناخته شده است. پروتئين Ki-67 در تمامي مراحل چرخه سلولي (G1، S، G2 & M) به ­جز G0 بيان شده و به ­طور معمول به­ عنوان نشان­گر تكثير سلولي شناخته مي­ شود. از اين­ رو، هدف از مطالعه حاضر بررسي اثر ALA بر بقا و تكثير MSCs در شرايط كشت آزمايشگاهي است. مواد و روش­ ها: سلول­ هاي بنيادي جدا شده از مغز استخوان موش صحرايي در پاساژ چهارم به ­مدت 24 ساعت در شرايط فقر سرم قرارداده شد و با افزودن هيدروكسي اوره به غلظتµM 2 هم زماني سلولي انجام شد. پس از آن به­ مدت 48 ساعت در حضورALA Mµ 1 كشت داده شدند. به­ منظور ارزيابي ميزان بقا و تكثير سلولي از روش ­هاي MTT و ايمنوسيتوشيمي براي نشان­گر Ki-67 ­استفاده شد. نتايج: در بخش MTT افزايش ميزان تكثير در گروه­ هايي كه به­ مدت 48 ساعت با ALA تيمار شده بودند، مشاهده شد. ارزيابي ايمنوسيتوشيمي براي نشان­گر Ki-67 افزايش معني­ داري را در گروه تيمار نسبت به گروه كنترل نشان داد. نتيجه ­گيري: مي ­­توان گفت ALA در افزايش ميزان بقا و تكثير سلول ­هاي بنيادي جدا شده از مغز استخوان موش صحرايي موثر است.