مقايسه تاثير يك جلسه فعاليت استقامتي تداومي و تناوبي شديد بر مقادير فاكتور نوروتروفيك مشتق از مغز سرمي در موش هاي صحرايي

سابقه و هدف: فاكتور نوروتروفيك مشتق از مغز (BDNF) يكي از عوامل اصلي است كه فعاليت ورزشي تداومي طولاني ­مدت از طريق افزايش آن باعث اثرات مثبت بر مغز مي­ شود. هدف مطالعه حاضر مقايسه اثر يك جلسه فعاليت استقامتي تداومي (CEE) و فعاليت تناوبي شديد (HIIE) بر مقادير BDNF سرمي موش­ هاي صحرايي مي­ باشد. مواد و روش ­ها: در اين مطالعه تجربي 30 سر موش صحرايي انتخاب و به ­روش تصادفي به سه گروه (CEE، HIIEو كنترل) تقسيم شدند. بعد از آشنايي با تردميل، آزمودني ­ها (به­ جز گروه كنترل) يك جلسه فعاليت ورزشي مورد نظر گروه خود اجرا كردند. در انتهاي پژوهش نمونه­ خون از تمام آزمودني­ ها گرفته شد. نتايج: نتايج نشان داد سطوح BDNF در گروه­ CEE به ­طور معني داري از گروه HIIE (0/001 P=) و گروه كنترل (0/001 P=) بيشتر است، اما تفاوت معني­ داري بين گروه HIIE و گروه كنترل مشاهده نشد (0/23 P=). نتيجه­ گيري: به ­نظر مي­ رسد CEE مداخله مناسب­ تري جهت افزايش BDNF مي­ باشد و اين فاكتور بيشتر از شدت، تحت تاثير مدت فعاليت ورزشي مي­ باشد. بنابراين، براي رسيدن به فوايد فعاليت ورزشي بر روي سيستم عصبي مركزي احتمالا فعاليت­ هاي طولاني­ مدت مفيد­تر مي­ باشند.