سنخ بندي گرايش به ازدواج در بين دختران مورد مطالعه : دانشجويان دانشگاه شيراز

هدف اين تحقيق سنخ شناسي گرايش به ازدواج بين دختران است. اين پژوهش با استفاده از روش كيفي، با رويكرد نظريه پردازي داده محور (نظريه مبنايي) و به كارگيري تكنيك مصاحبه نيمه ساخت يافته و تعاملي انجام گرفته است. جامعه مورد مطالعه در اين پژوهش دانشجويان دختر دانشگاه شيراز بوده كه با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند و نظري، با 53 نفر از دانشجوياني كه مجرد بودند، مصاحبه شده است. نتايج اين تحقيق نشان داد كه در جامعه موردمطالعه، هفت سنخ گرايش به ازدواج وجود دارد كه شامل: گرايش محاط شده، گرايش سلسله مراتبي، گرايش خودپيروي عقلاني، گرايش خودپيروي عاطفي، گرايش برابرنگر، گرايش سيال و گرايش ضد ازدواج هستند. بر اين اساس، دو سنخ گرايش محاط شده و سلسله مراتبي متاثر از گفتمان پيشامدرن و داراي ويژگي هايي چون پذيرش اقتدار مردسالار، تابعيت زنان و پذيرش الزام مذهبي و فرهنگي به ازدواج هستند. همچنين سنخ گرايشِ خودپيروي عاطفي (داراي ويژگي هايي چون رابطه محوري، عشق محوري و لذت گرايي) و برابرنگر (برابري در حقوق، آزادي در تعاملات، حق گزينش فردي و برابري جنسي) نيز متاثر از گفتمان مدرن است. در نهايت گرايش هاي خودپيروي عقلاني، سيال و ضد ازدواج نيز متاثر از گفتمان پسامدرن، داراي ويژگي هايي چون فردگرايي، عقلانيتِ سيال، شكنندگي، آزادي، عدم تعهد و تكثرگرايي هستند.