تماس هاي شبكه اي و تجربه عشق سيال: مطالعه كيفي دانشجويان دختر دانشگاه گيلان

به دنبال گسترش نفوذ اينترنت، تعاملات اجتماعي بين دو جنس به ويژه در فضاي مجازي ابعاد جديدي به خود گرفته اند. اين تعاملات ويژگي هاي خاصي داشته و پيامدهايي براي كاربران اينترنت در زمينه دوستي ها به دنبال داشته است. هدف پژوهش حاضر بررسي ويژگي ها و پيامدهاي روابط بين دو جنس در فضاي مجازي با استفاده از نظريه ي عشق سيال زيگمونت باومن است. سوال اصلي پژوهش اين است كه در روابط و دوستي هاي اينترنتي دانشجويان، كدام يك از ويژگي ها و پيامدهاي تماس هاي شبكه اي نمود بيشتري دارد؟ اين پژوهش با رويكرد كيفي و به شيوه «بحث گروهي متمركز» در بين دانشجويان دختر دانشگاه گيلان انجام گرفت. نتايج نشان مي دهند كه رقيق بودن، سادگي و گمنامي در تماس هاي شبكه اي و همچنين آزادي كه در فضاي مجازي به دست مي آورند باعث گرايش بيش از اندازه جوانان به اينترنت و دوستي هاي اينترنتي شده است. آن ها در عين آگاهي از پيامدهاي منفي اين تماس ها، مانند عدم اعتماد و عدم تعهد و ناپايداري اين نوع روابط، اغلب نگرش مثبتي به روابط و دوستي هاي اينترنتي داشتند و حتي تمايل به ازدواج از طريق اين رابطه ها نيز در بين آن ها ديده مي شود.