تاثير حكمت‌هاي نهج‌البلاغه بر بهبود ابعاد سلامت عمومي دانشجويان

The impact of NahjAlbalaghah on improving general health of university students

هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير آموزش حكمت‌هاي نهج‌البلاغه بر ابعاد سلامت عمومي در دانشجويان دانشگاه سمنان بود. در يك بررسي آزمايشي با پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پي‌گيري با گروه كنترل، 61 نفر از اين دانشجويان به طور تصادفي انتخاب و نيز به صورت تصادفي در گروه هاي آزمايشي و كنترل گماشته شدند. شركت‌كنندگان در سه مرحله پرسشنامه سلامت عمومي (GHQ-28) را تكميل كردند و گروه‌هاي آزمايش ده جلسه آموزش مهارت‌هاي زندگي را هفته‌آي يك‌بار دريافت كردند. نتايج تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر نشان داد كه آموزش حكمت‌هاي نهج‌البلاغه بطور معناداري باعث كاهش علايم نشانه‌هاي بدني، اضطراب و بي‌خوابي، اختلال عملكرد اجتماعي و افسردگي در گروه‌هاي آزمايش در مقايسه با گروه‌هاي كنترل شده است (05/0 > p). طبق نتايج اين پژوهش، آموزش حكمت‌هاي نهج‌البلاغه به شيوه گروهي روش موثري براي براي بهبود ابعاد سلامت عمومي دانشجويان است.

The present research tended to investigate the impact of teaching NahjAlbalaghah on different aspects of general health of students in Semnan Univedrsity. The research was an experimental one including pretest, posttest as well as control group. 61 students were randomly chosen and divided into experiment and control groups. The participants were asked to fill out the general health questionnaires (GHQ-28) in three phases. The experiment groups took a course on life skills in 10 sessions once a week as treatment. Frequent analysis of the results revealed that teaching NahjAlbalaghah guidelines will dramatically decrease anxiety, sleeplessness, disorders in social conducts, and depression in experiment groups comparing to control groups (p > 0/05). Based on the findings of this research, teaching NahjAlbalaghah guidelines proves to be effective in improving various aspects of general health of university students.