ارتباط قدرت مديران و مديريت زمان با بهره وري نيروي انساني (در ادارات ورزش و جوانان استان مازندران)

هدف اصلي اين تحقيق رابطه قدرت مديران و مديريت زمان با بهره‌وري نيروي انساني در ادارات ورزش و جوانان استان مازندران است. روش تحقيق در اين مطالعه، توصيفي و از نوع همبستگي و جامعه آماري از ميان 400 نفر از كاركنان ادارات ورزش و جوانان استان مازندران به كمك جدول مورگان 191 نفر انتخاب شده است. ابزار گردآوري داده‌ها، سه پرسشنامه معتبر سنجش منابع قدرت شرايخيم و هينكين (1989) با پايايي 812 درصد و مديريت زمان آرنولد و فلدمن (1986) با پايايي 854 درصد و بهره‌وري نيروي انساني هرسي و گلداسميت (1998) با پايايي 901 درصد است. روش تجزيه و تحليل داده‌ها، با استفاده از آمار توصيفي و آمار استنباطي به كمك نرم افزار LISREL است. يافته تحقيقي حاكي از اين است كه بين قدرت مديران و مديريت زمان با بهره‌وري مثبت و معنادار رابطه وجود دارد. همچنين بين مولفه‌هاي قدرت مديران (پاداش، قانون، مرجعيت و تخصص) و مولفه‌هاي مديريت زمان (هدف‌گذاري، برنامه‌ريزي عمليات، تفويض اختيار، مديريت ارتباطات و مديريت جلسات) با بهره‌وري نيروي انساني در كاركنان ادارات ورزش و جوانان استان مازندران رابطه وجود دارد ولي بين مولفه‌هاي اجبار و اولويت‌بندي اهداف و فعاليت‌ها رابطه وجود ندارد.