تاثير بيش ارزشيابي سهام بر بازده غير عادي و نوسان آنها در B طول زمان

پژوهش حاضر به بررسي تاثير بيش ارزشيابي سهام بر بازده غير عادي و نوسان آنها در طول زمان در شركت هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران مي پردازد. جهت سنجش بيش ارزشيابي سهام، پژوهش رودرزكروپف و همكاران ( 2005 ) و جهت سنجش بازده غير عادي و نوسان آنها در طول زمان، مدل سه عاملي فاما و فرنچ ( 1995 ) مبناي عمل بوده است. جامعه آماري مورد بررسي، مشتمل بر 64 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بوده كه از طريق نمونه گيري به روش حذف سيستماتيك، براي 1384 انتخاب و آزمون هاي آماري لازم بر روي آنان صورت گرفت. نتايج - دوره زماني ده ساله 1393 حاصله با استفاده از رگرسيون خطي چند متغيره، استفاده از داده هاي تابلويي و روش اثرات ثابت، بيانگر اين مطلب بود كه بيش ارزشيابي سهام بر بازده غير عادي و نوسان آنها در طول زمان تاثير مثبت و معناداري دارد. به عبارت ديگر، با افزايش ارزشيابي خلاف واقع و بيش از حد سهام در طول زمان، بازده غير عادي و نوسان آنها بصورت معناداري افزايش مي يابد. لذا به مديران واحدهاي تجاري پيشنهاد مي گردد با فراهم آوردن زمينه هاي لازم در جهت ارزشيابي واقع بينانه سهام، تمهيدات لازم در جهت كاهش بازده غير عادي سهام و نوسان آنها را در طول زمان فراهم آورند.