بررسي نقش تصور از خود در رابطه ميان دلبستگي ادراك شده با سلامت رواني در دانشجويان

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش تصور از خود به عنوان پيامد ناشي از كاركرد پايه ايمني دلبستگي ادراك شده دوران كودكي، به عنوان ميانجي گر بر سلامت روان انجام شد. روش پژوهش همبستگي بود كه 432 دانشجو با روش چند مرحله اي از دانشگاه هاي بيرجند مقياس هاي تصور از خود (بك، 1987)، دلبستگي به والد (هازان و شيور، 1986) و سلامت رواني (گلدبرگ، 1972) را تكميل كردند، براي تحليل نتايج از روش مدل يابي معادلات ساختاري استفاده شد. نتايج مدل برازش يافته نشان داد تصور از خود به طور كامل ارتباط بين دلبستگي ايمني به پدر و سلامت روان را ميانجي گري مي كند و تنها ايمني به مادر به طور مستقيم ارتقاء سلامت روان را موجب مي شود. لذا نه تنها نقش دلبستگي ادراك شده به هر يك از والدين در فهم سلامت روان متفاوت است، بلكه تصور پر تلاش و سخت كوش بودن خود كه ناشي از اكتشاف شناختي پايه ايمني دلبستگي به پدر است، به عنوان ميانجي گر، نقش مهمي بر سلامت روان ايفا مي كند.