اثرسنجي سايكودراما در درمان دزدي مرضي (كلپتومانيا) - مورد پژوهي

بر اساس DSM-5 كلپتومانيا يك اختلال كنترل تكانه است كه با ناتواني در مقاومت در برابر تكانه دزدي مشخص مي شود. اگرچه روش درماني شناختي-رفتاري در مورد اين اختلال به كار رفته است، اما معمولاً از دارودرماني استفاده مي شود. بر اساس پژوهش هاي محقق، از روش سايكودراما كه روشي در روان­درماني با يك شكل نمايشي است، تا به حال براي درمان اين اختلال استفاده نشده است. بنابراين، مهم ترين هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي سايكودراما در درمان دزدي مرضي است. در اين پژوهش از طرح تك آزمودني (A-B) استفاده شد و مقياس ارزيابي نشانگان كلپتومانيا به كار رفت. درمانجو، دختري 11 ساله بود كه با نشانه هاي كلپتومانيا به درمانگر معرفي شد. طول درمان اين مراجع، هشت جلسه (هر هفته يك جلسه) بود. بعد از جلسات درمان، جلسات پيگيري نيز انجام شد. نمره درمانجو در پيش آزمون 34 بود كه در مقياس ارزيابي نشانگان كلپتومانيا، نمره بسيار بالايي است. در پس آزمون، نمره او به 11 كاهش يافت كه نشان دهنده ايجاد تغييري محسوس در وضعيت او است. گزارش هاي درمانجو و مادرش از افكار و رفتارهاي مربوط به دزدي در جلسات پيگيري نيز حاكي از كاهش بارز نشانه هاي كلپتومانيا بودند. بر اساس يافته هاي پژوهش، مي توان گفت كه روش سايكودراما در درمان كلپتومانيا موثر است. در نتيجه مهم ترين پيشنهاد پژوهش حاضر، استفاده از اين روش روان درماني در پژوهش ها، به قصد آزمون اثربخشي آن و اطمينان از تعميم نتايج و در جلسات درماني با هدف روان درماني است.