تحليل ژئوشيميايي نمونه هاي شورابه اي جهت اكتشاف كاني سازي بورات در جنوب سبزوار

منطقه مورد پژوهش در 50 كيلومتري جنوب سبزوار واقع شده است. در اين منطقه اثراتي از كانيهاي بورات ديده مي شود. انديس بور محمدآباد عريان، تنها انديس بورات شمال شرق ايران است و در واحدهاي سنگي مارن كرمرنگ، مارن توفي و ولكانيك برش و توف برش قرار گرفته است. دو گسل از نوع راندگي يا معكوس، محدوده كانسار را در بر مي گيرند و داراي امتداد NE-SW هستند. مي توان گفت: اين گسلها به عنوان معبري براي محلولهاي سازنده كانسار و همچنين ايجادكننده فضاهاي لازم براي جاي گزيني كانسار عمل كرده اند. بررسيهاي صورت گرفته در ترانشه هاي حفر شده در منطقه نشان مي دهد؛ كه از سطح به عمق از شدت كاني سازي كم مي شود. وسعت محدوده مورد بررسي، در ابتدا بيش از 600 كيلومتر مربع بوده است؛ كه بعد از انجام بررسيهاي دورسنجي، زمين شناسي، ساختاري و تلفيق اين لايه هاي اطلاعاتي، مناطق اميد بخش كاني سازي بورات ها تعيين و اين منطقه محدودتر شد. براي انجام بررسيهاي مفصل تر، بررسيها و پژوهشهاي صحرايي صورت گرفت و تعداد 9 پيمايش انجام شد. در هر يك از پيمايش ها، واحدهاي زمين شناسي مورد بررسي قرار گرفت و در مناطقي كه چشمه هاي هيدورترمالي وجود داشت، نمونه هاي شورابه اي برداشت شد. سرانجام، منطقه مورد بررسي با توجه به محل برداشت نمونه ها به دو منطقه توناكار و برج خاركن محدود و بررسيها و تجزيه و تحليل آماري داده هاي ژئوشيميايي روي اين دو منطقه انجام شد. مجموعه نمونه هاي برداشت شده از منطقه، بعد از آناليز با استفاده از روشهاي آماري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. در تجزيه و تحليل آماري داده ها، براي تعيين مقدار حد آستانه نمونه ها و جداسازي ميزان زمينه از آنومالي، از روشهاي آماري كلاسيك، هندسه فركتال و EDA و Median+2MAD استفاده شد. با استفاده از هر روش مناطق آنومالي براي انجام بررسيهاي تفصيلي تر، تعيين شد.