عوامل مؤثر بر سكوت سازماني كاركنان (مورد مطالعه: بيمارستان حضرت زهرا (س) اصفهان)

مقدمه: امروزه با توجه به دگرگوني‎هاي صورت گرفته در سازمان‎ها و محيط آن‌ها، اهميت منابع انساني افزايش يافته است. يكي از مسايل مطرح در اين زمينه پديده سكوت سازماني مي‌باشد. اين پژوهش با هدف بررسي نحوه تأثير خودپنداره، هويت سازماني و ارزش‎هاي سازماني بر سكوت سازماني و هم‌چنين بررسي نقش تعديل‌كنندگي متغير خودپنداره و ارزش‎هاي سازماني بر رابطه بين هويت سازماني و سكوت سازماني در بين كاركنان بيمارستان حضرت زهرا (س) اصفهان انجام شده است. روش‌ها: اين پژوهش از نوع توصيفي است و شامل 5 فرضيه مي‌باشد كه براي بررسي اين فرضيات از پرسش‌نامه محقق ساخته كه شامل 49 سؤال بود، استفاده گرديد. ضريب پايايي كلي پرسش‌نامه 0.912به دست آمد كه از پايايي لازم برخوردار بود. حجم جامعه آماري مورد نظر 160 نفر مي‌باشد. لذا بر اساس روش نمونه‌گيري تصادفي از بين آن‎ها نمونه‎ي آماري انتخاب گرديد و در نهايت 70 پرسش‌نامه جمع‌آوري گرديد. هم‌چنين از نرم‌افزار Spss18 براي تجزيه و تحليل داده‌ها استفاده شد. يافته‌ها: نتايج حاصل از پژوهش حاكي از آن است كه سكوت سازماني تحت تأثير هويت سازماني، خودپنداره و ارزش‎هاي سازماني قرار دارد و هر كدام از آن‌ها داراي همبستگي منفي با سكوت سازماني مي‎باشند. هم‌چنين نتايج نشان داد كه خودپنداره رابطه بين هويت سازماني و سكوت سازماني را تعديل مي‎كند ولي ارزش‎هاي سازماني نقش تعديل‌كنندگي در اين رابطه ندارند. نتيجه‌گيري: با تقويت هويت سازماني، خودپنداره مثبت كاركنان و ارزش‌هاي سازماني مي‌توان سكوت سازماني را در ميان افراد كاهش داد.