فقه تربيتي، كاري ارزشمند كه بايد به تيبيين مرزهاي آن با اخلاق پرداخت: بررسي و نقد كتاب فقه تربيتي

كتاب فقه تربيتي در مسير تخصصي شدن فقه در رشته هاي مختلف مدني، جزايي، اقتصادي، خانواده، تربيتي و امثال آن نگاشته شده است. از جهت توسعه بيش از حدي كه علوم انساني پيدا كرده اند تخصصي شدن فقه بسيار مناسب است و قلمرو فقه شامل افعال تربيتي هم مي شود. از حيث موضوع، فقه افعال جوانحي را در بر مي­گيرد كه ملاكي براي بوجود آوردن فقه تربيتي مي­باشد، از اينكه فقه تربيت دستور دارد با حقوق متفاوت است و هر عمل فقهي با منتهي شدن به حجت، اعتبار شرعي خواهد داشت تكليف مكلفين را مشخص مي كند. اعتبار دريافتهاي فقهي به بدست آوردن احكام شرعي با محوريت قطع مي باشد و ظنون با ارجاع به قطع معتبر خواهند بود، استنباطات فقهي ارزشمند مي شود. قوت فقه به منابع استنباط آن است كه وحي و بيانات معصومان مي­باشد. اما در فقه تربيتي سرانجام به موعظه و اخلاقيات رسيده­اند به همين جهت پيشينه فقه تربيتي را اخلاق معرفي كرده­اند لذا كار جديدي در آن مشاهده نمي­شود.