الزامات راهبردي انقلاب اسلامي براي علم سياست

Essential-Strategic principles of I.R.Iran for transformation in political science

بيان اين واقعيت كه بين نظام سياسي و نوع دانش در هر جامعه ارتباطي وجود دارد كه استقرار و استمرار قدرت را ميسر و ممكن مي‌سازد، ما را به آنجا رهنمون مي‌گردد تا از دانش سياسي مطلوب در ايران متناسب با آموزه‌هاي راهبردي انقلاب اسلامي سؤال نماييم. به عبارت ديگر انقلاب اسلامي اقتضائات خاص خود را دارد كه تمام حوزه‌هاي علمي و از آن جمله علم سياست را تحت ‌تأثير قرار مي‌دهد. از اين منظر ‌سؤال اصلي محقق آن است كه: ‌تأثيرات راهبردي انقلاب اسلامي در حوزه علم سياست كدامند؟ جهت پاسخ‌گويي به اين ‌سؤال، محقق با استفاده از روش تطبيقي، نخست به تبيين مرزهاي افتراق علم سياست اسلامي و سياست سكولار پرداخته و در نهايت الگوي ايراني سياست را پيشنهاد نموده است. الگويي كه از چهار حيث تحت ‌تأثير آموزه‌هاي برآمده از ماهيت انقلاب اسلامي قراردارد: نخست: هستي شناسي كه جهان‌بيني دوبعدي اسلام را در مقابل جهان‌بيني تك بعدي سكولار  قرار مي‌دهد؛ دوم: معرفت شناسي كه رويكرد نرم‌افزارانه فرهنگ ايراني را در مقابل رويكرد خشونت طلبانه مطرح مي‌سازد؛ سوم: غايت شناسي كه سعادت‌گرايي را به عنوان بديلي براي قدرت طلبي پيشنهاد مي‌نمايد؛ چهارم: روش شناسي كه اخلاق‌گرايي را در مقابل ابزارگرايي مطرح و پيشنهاد مي‌نمايد.

The purpose of this article is to identify different schooles in political science and according to that tell us the main Strategic principles for transformation in political science in I.R.Iran. Nowadays we have a lot of theories which try analysis political science in different countries but most of them are secular and because of this cannot give us a correct and perfect interpretation of Islamic political science. Author in this paperby a comparative method   rely on Islamic discourse and show that political science in I.R.Iran shouhd be transformed in 4 eras 1. Transformation from Hard politics to Soft politics. 2. Transformation from Monopolitics to Multidimensional politics. 3. Transformation from Politics of Power to Politics of Happiness and Prosperity. 4. Transformation from Egotist politics to Moralistic politics.