واكاوي فقهي ادله حرمت استفاده از سلاح هاي كشتار جمعي

يكي از مسائل مستحدثه در عرصه فقه حكومتي بررسي حكم استفاده از سلاحهاي كشتار جمعي در جنگ عليه كفار حربي است. مولف پس از تعريف مسئله و بيان موضوع، در پي اثبات اين است كه اصل اولي در اين موضوع از نظر اسلام، حرمت است؛ در ادامه نيز با طرح ادله اي نظير حرمت مسموم كردن آبهاي آشاميدني و مناطق مسكوني دشمن در جنگ، حرمت اعتدا و ظلم و زيرپاگذاشتن عدالت، حرمت كشتار غير نظاميها، حرمت عهدشكني، حرمت استفاده از سلاحهاي آتش زا در جنگ، قاعده سعي در فساد، قاعده وزر، ضرورت تبعيت از حكم حاكم اسلامي، حرمت استفاده از سلاحهاي كشتار جمعي را از منظر فقه شيعه اثبات كرده و ادله مخالفان نظير قاعده اعتداء و اصل بازدارندگي و مقابله به مثل را پاسخ داده است