بررسي تاثير بدگماني كاركنان به تغيير سازماني بر سلامت سازماني

يكي از چالش­هاي مهم در راستاي برنامه­هاي تغيير و بهبود سازماني، مقاومت در برابر اعمال تغيير، به­دليل بدگماني نسبت به آن است؛ بنابراين، اين موضوع، سازمان­ها را مجاب مي كند كه با شناسايي عوامل به­وجودآورنده بدگماني، درصدد كنترل و رفع اين عوامل باشند. پژوهش حاضر در ميان كاركنان ستادي بيمارستان­هاي سينا، شريعتي و امام خميني و حجم نمونه 260 نفري انجام شد. براساس پژوهش­هاي نظري و نيز شواهد تجربي، عواملي كه براي تحريك بدگماني سازماني شناسايي شدند، عبارتند از: نبود عدالت سازماني، نقض مشاركت در تصميم­گيري، نقض قرارداد روا­ن­شناختي و شخصيت منفي. تجزيه و تحليل داده­ها با استفاده از تكنيك مدل­سازي معادله­­هاي ساختاري و نرم­افزار ليزرل 54/8 صورت گرفت. نتيجه پژوهش نشان داد كه شخصيت ستيزه­جو بيشترين تاثير را بر ايجاد بدگماني سازمان و كاهش سلامت سازماني دارد و عدالت مراوده­اي بيشترين تاثير را بر كاهش بدگماني و افزايش سلامت سازماني دارد.