بررسي و تبيين ظرفيت كارآفرينانه دانشگاه هاي منتخب استان مازندران

كارآفريني، انديشه و فرايندي است كه يك فرد يا گروه از طريق آن، ايده­ها يا فرصت­هاي جديد را شناسايي مي­كند و به­صورت موفقيت­آميزي از آن­ها بهره­برداري مي­كند. دانشگاه­ها نيز در مقام توليدكننده دانش و نهاد انتشار آن، نقش گسترده­تري را در نوآوري صنعتي ايفا مي­كنند. ظهور دانشگاه كارآفرين درواقع، پاسخي به اهميت روزافزون دانش در نظام ملي و منطقه­اي نوآوري و ادراك جديد از دانشگاه است. هدف پژوهش حاضر، تبيين و بررسي وضعيت ظرفيت كارآفرينانه دانشگاه­هاي استان­ مازندران است. جامعه آماري اين پژوهش، شامل پنج دانشگاه منتخب در استان مازندران است كه 92 نفر از متخصصان و مسئولان آن به­عنوان نمونه انتخاب شدند. براي جمع­آوري داده­ها از پرسشنامه­هاي استاندارد استفاده شده و تجزيه و تحليل داده­ها به­وسيله نرم­افزارهاي SPSS و LISREL انجام شده است. نتايج مدل معادله­هاي ساختاري نشان داد كليت مدل ارائه­شده با مقادير شاخص­هاي برازش (067/0=RMSEA، 95/0=NFI و 92/0=GFI)، مورد تاييد است. همچنين نتايج آزمون T-student نشان داد ظرفيت كارآفريني و ابعاد وابسته به آن در دانشگاه­هاي مورد مطالعه در وضعيت نامناسبي قرار دارند.