تحقق رفاه ملي از رهگذر ارتقاي ظرفيت رقابت پذيري ملي

گذر از مراحل گوناگون پيشرفت و توسعه همراه با عدالت و رفاه اجتماعي، يكي از دغدغه هاي هميشگي اقتصاددانان و انديشمندان مديريت دولتي بوده است. ميزان توفيق دولت ها در دستيابي به اين هدف، يكي از مولفه هاي قدرت آنها تلقي مي شود. در پژوهش پيش رو بهبود سطح رفاه ملي از دريچه ارتقاي ظرفيت رقابت پذيري ملي بررسي مي شود. روش شناسي پژوهش از نوع توصيفي ـ همبستگي، مبتني بر مدل سازي معادلات ساختاري است. ابزار اصلي گردآوري داده ها، اسناد و اطلاعات كتابخانه اي از مراجع بين المللي است. نتايج پژوهش نشان مي دهد فراهم كردن اركان رقابت پذيري ملي، به ارتقاي رفاه ملي مي انجامد؛ ضمن آنكه تقويت ظرفيت رقابت پذيري ملي با مولفه هايي همچون «الزامات بنيادين»، «تقويت كننده هاي كارايي» و «عوامل موثر بر نوآوري»، سبب بهبود وضعيت رفاه ملي از ابعاد كيفي (مانند خوشبختي، برابري جنسيتي و...) و ابعاد كمي (مانند بهداشت، آموزش و پژوهش) مي شود.