بررسي غلظت سرب در ناخن افراد به عنوان نشانگر زيستي

مقدمه: اصفهان به لحاظ داشتن صنايع متعدد و ترافيك سنگين يكي از آلوده‌ترين شهرهاي ايران مي‌باشد. اين تحقيق به منظور استفاده از ناخن به عنوان يك نشانگر زيستي جهت بررسي اثر آلودگي هوا بر شهروندان اصفهاني در مقايسه با شهروندان چادگاني انجام شد. روش‌ها: دو گروه 65 نفري در محدوده سني 5 تا 50 سال شامل زنان و مردان در هر دو شهر انتخاب و حدود 1 گرم از ناخن هر يك از آن‌ها جمع‌آوري شد. نمونه‌ها پس از آماده سازي و هضم براي تعيين غلظت سرب توسط دستگاه جذب اتمي مورد آناليز قرار گرفتند. يافته‌ها: آزمون آناليز واريانس بر روي اطلاعات مربوط به سن، جنس ، شغل و مواجهه با سيگار در افراد انتخاب شده در دو شهر نشان داد كه جمعيت انتخاب شده در دو شهر كاملاً يك‌دست و مشابه مي‌باشند و اختلاف معني داري بين غلظت سرب در ناخن افراد مورد مطالعه در دو شهر وجود دارد (0.001 ≥ P). ميانگين غلظت سرب در ناخن ساكنين اصفهان و چادگان به ترتيب برابر 0.1037 و 0.0875 ميلي گرم بر گرم به‌دست آمد. نتيجه‌گيري: با توجه به مشابه بودن جمعيت مورد مطالعه در دو شهر و عدم وجود اختلاف معني‌دار بين ميانگين غلظت سرب در ناخن با نوع شغل، جنس و مواجهه با سيگار در افراد مورد مطالعه، مشخص مي‌شود كه اختلاف معني‌دار موجود بين ميانگين غلظت سرب در ناخن افراد مورد مطالعه ساكن اصفهان و چادگان (0.001 ≥ P) مربوط به محل سكونت آن‌ها مي‌باشد و بنابراين مواجه با آلاينده‌هاي هوا در شهر اصفهان بر روي غلظت سرب در ناخن افراد مورد مطالعه ساكن اصفهان مؤثر بوده است. بنابراين استفاده از ناخن به عنوان يك نشانگر بيولوژيك براي بررسي غلظت سرب ناشي از آلودگي هوا در شهر اصفهان مناسب مي‌باشد.