ارتباط بين سازه هاي مدل اعتقاد بهداشتي با رفتارهاي پيشگيري كننده از ايدز در معتادين

مقدمه: ايدز، يكي از مشكلات بهداشتي در جهان به ويژه در كشورهاي در حال توسعه است و معتادين به مواد مخدر تقريبا 68/15٪ موارد ايدز در ايران را تشكيل داده، عامل اصلي گسترش ايدز محسوب مي‌شوند. هدف اين مطالعه تعيين ارتباط بين سازه‌هاي مدل اعتقاد بهداشتي با رفتارهاي پيشگيري‌كننده از ايدز در معتادين خرم‌آباد مي‌باشد. روش‌ها: پژوهش حاضر يك مطالعه توصيفي- تحليلي از نوع مقطعي است كه بر روي 88 نفر از معتاديني كه در مركز بازتواني خرم آباد نگهداري مي‌شدند، در سال 1392-1391 انجام شد. نمونه‌ها به صورت سرشماري وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوري اطلاعات، پرسش‌نامه‌اي مشتمل بر سازه‌هاي مدل اعتقاد بهداشتي، آگاهي و رفتارهاي پيشگيري‌كننده از ايدز بود. داده ها با آزمون‌هاي آماري آناليز رگرسيون خطي چندگانه و ضريب همبستگي پيرسون تجزيه وتحليل گرديد. يافته‌ها: سازههاي مدل اعتقاد بهداشتي به همراه آگاهي در مجموع 46% واريانس رفتارهاي پيشگيري‌كننده از ايدز را توضيح دادند. در بين اين متغيرها، ميزان پيشگويي‌كنندگي متغير خودكارآمدي درك شده (0/39=ß) بيش ازسايرمتغيرها بود و متغير آگاهي (0/21=ß) در مرتبه‌ي بعدي بود. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي پژوهش حاضر، رابطه بين خودكارآمدي، شدت و موانع درك شده را در اتخاذ رفتارهاي پيشگيري‌كننده از ايدز تأييد مي‌كند. نتايج اين مطالعه مي‌تواند در استراتژي‌هاي مداخله‌اي تئوري محور، به منظور ايجاد و تغيير رفتار بهداشتي مورد استفاده قرار گيرد.