ارزيابي تراز صداي محيطي و ميزان مواجهه با صدا در يك صنعت فولاد

مقدمه: در صنعت فولاد گستره وسيعي از تجهيزات و ماشين آلات در فرآيند توليد مورد استفاده قرار مي‎گيرند كه از منابع صداي آزاردهنده محسوب مي‎گردند. هدف اين مطالعه ارزيابي تراز صداي محيطي و ميزان مواجهه‌ با صدا در واحدهاي مختلف يك صنعت فولاد بود. روش‌ها: پس از شناسايي منابع و ويژگي‎هاي صوتي تجهيزات در فرايند توليد، اندازه‎گيري تراز صداي محيطي و ميزان مواجهه‌ فردي به ترتيب با استفاده از ترازسنج صدا مدلCell.450 بر طبق استاندارد 9612 ISO و دوزيمتر مدل TES-1345انجام گرديد. توزيع تراز صدا در سطح كارگاه‌ها به‌صورت نقشه صوتي با استفاده از نرم‌افزار AutoCAD تهيه گرديد. ميزان افت شنوايي كارگران درطول سه سال متوالي از پرونده كارگران استخراج و نسبت به تراز صداي معادل مواجهه و دز صداي دريافتي مورد آناليز قرار گرفت. يافته‌ها: در كل كارخانه از مجموع ايستگاه‌هاي اندازه‌گيري 5/18% در محدوده خطر قرار داشت. متوسط تراز فشار صوت در 4 واحد اصلي كوره، انرژي، چدنريزي و موادرساني به ترتيب در حدود 97/6، 95، 89/7 و 83 دسي‌بلA و تراز صوت در سه زيرواحد كوره بلند، سالن بلوور و سالن كولينگ تاور بيش از 90 دسي‌بل برآورد گرديد. ميانگين دز صداي دريافتي كارگران در زيرواحدهاي كوره، چدن‌ريزي، بلوور، بگ فيلتر و كولينگ تاور به ترتيب282/8%، 295/12%، 239/9% 234% و 180/5% تعيين گرديد. ميانگين افت شنوايي ناشي از صدا در طول سه سال متوالي به ترتيب 12/4، 14/5 و 15/4 دسي‌بل A بود. نتيجه‌گيري: واحدهاي كوره، انرژي و چدن‌ريزي داراي شرايط نامناسبي به لحاظ آلودگي صوتي مي‌باشند به‌طوري‌كه ميانگين افت شنوايي كارگران آن‌ها در هر سال 5/1 دسي‌بل افزايش داشته است. لذا بايد اقدامات كنترلي مناسبي در اين واحدها صورت گيرد.