بررسي ميزان استرس شغلي و رابطه آن با تعهد سازماني و عملكرد شغلي در بين كاركنان سازمان زندان‌هاي استان ايلام

مقدمه: استرس شغلي مي‌تواند باعث ايجاد تأثيرات منفي بر روي متغيرهاي سازماني مانند تعهد و وفاداري افراد به سازمان و متغيرهاي فردي سازماني مانند عملكرد شغلي افراد گردد. هدف از انجام اين مطالعه بررسي وضعيت استرس شغلي و تأثير آن بر روي تعهد سازماني و عملكرد شغلي در كاركنان سازمان زندان‌هاي استان ايلام بود. روش‌ها: اين مطالعه بر روي 177 نفر از كاركنان سازمان زندان‌هاي استان ايلام و در زندان مركزي ايلام، مجتمع حرفه آموزي و كاردرماني دالاب، زندان دره شهر و كانون اصلاح و تربيت انجام گرفت. به منظور جمع آوري اطلاعات از مقياس استرس شغلي سازمان اجرايي بهداشت و ايمني انگلستان (HSE يا Health and Safety Executive) ، پرسش‌نامه تعهد سازماني آلن و ماير (Allen & Meyerʹs Organizational Commitment Questionnaire) و پرسش‌نامه عملكرد شغلي پاترسون (Job Performance Questionnaire Paterson) استفاده گرديد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 و آزمون‌هاي آماري چند متغيره، مدل خطي عمومي، ضريب همبستگي پيرسون و ANOVA تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه ميانگين نمره استرس شغلي (± انحراف معيار) در زندان مركزي ايلام، مجتمع حرفه آموزي و كاردرماني دالاب، زندان دره شهر و كانون اصلاح و تربيت، به ترتيب 98/74 (14/81±)، 95/60 (15/08±)، 199/12 (19/12±) و 85/71 (15/71±) بود. هم‌چنين مشخص شد كه بين استرس شغلي و تعهد سازماني ارتباط معني‌داري وجود نداشت، اما بين استرس شغلي و عملكرد شغلي افراد از نظر آماري رابطه معني‌داري وجود داشت (0/000=P). نتيجه‌گيري: استرس شغلي بر روي تعهد سازماني كاركنان زندان اثري نداشت اما بر روي عملكرد شغلي آن‌ها تأثيرگذار بود و باعث كاهش عملكرد آن‌ها شد. به كارگيري اقدامات لازم جهت مديريت، كاهش يا حذف استرس شغلي و استرسورهاي مرتبط با آن در جهت حفظ سلامت فردي و شغلي كاركنان زندان و افزايش كيفيت و كميت عملكرد شغلي آنها، امر ضروري مي‌باشد.