بررسي تأثير ورزش‌هاي مقاومتي بر حوزه‌هاي عملكرد كاري و نمره افسردگي در افراد داراي تحصيلات دانشگاهي شهر اصفهان

مقدمه: افسردگي نوعي اختلال خلق است كه در آن فرد احساس غم، عدم لذت و دلسردي مي‌كند. با توجه به افزايش بروز اين اختلال در جامعه كنوني و به ويژه در افراد داراي تحصيلات دانشگاهي، هدف از انجام تحقيق حاضر، بررسي تأثير ورزش‌هاي مقاومتي بر حوزه‌هاي عملكرد كاري و نمره افسردگي در افراد داراي تحصيلات دانشگاهي شهر اصفهان بود. روش‌ها: روش نمونه‌گيري در اين پژوهش به صورت غير احتمالي و در دسترس انجام شد. پرسش‌نامه‌هاي افسردگي و عملكرد كاري براي گروه‌هاي آزمودني (40 نفر) و شاهد (40 نفر) قبل از انجام مداخله تكميل گرديد و تمرينات مقاومتي به مدت 8 هفته، هفته‌اي 3 روز و روزي 5/1 ساعت بر طبق پروتكل طراحي شده انجام گرفت. در نهايت، پرسش‌نامه‌ها در هفته اول پس از سپري شدن طول مدت مداخله اخذ گرديد. يافته‌ها: بر اساس آزمون Paired t، تفاوت معني‌داري در ميزان عملكرد، رضايت از عملكرد و شدت افسردگي قبل و بعد از انجام مداخله در گروه آزمودني مشاهده شد. همچنين، نتايج آزمون Independent t حاكي از وجود تفاوت معني‌دار بين دو گروه در عملكرد، ميزان رضايت از عملكرد و شدت افسردگي، بعد از انجام مداخله بود. جهت تعيين معني‌داري داده‌ها، 0.001 ≤ P در نظر گرفته شد. تجزيه و تحليل داده‌ها در نرم‌افزار SPSS انجام گرديد. نتيجه‌گيري: انجام 8 هفته تمرينات مقاومتي مي‌تواند به طور مؤثري منجر به كاهش شدت افسردگي و بهبود در عملكرد و ميزان رضايت از عملكرد در بزرگسالان داراي تحصيلات دانشگاهي شهر اصفهان گردد