بررسي عوامل مؤثر بر مصرف خودسرانه دارو و الگوي مصرف داروهاي مرتبط در بين دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي تبريز در سال 1391

مقدمه: هدف از انجام مطالعه حاضر، شناسايي عوامل مؤثر بر مصرف خودسرانه دارو در بين دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي تبريز و عملكرد آن‌ها در اين زمينه بود. روش‌ها: اين مطالعه توصيفي– مقطعي با مشاركت 385 نفر از دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي تبريز اجرا گرديد. داده‌ها از طريق پرسش‌نامه محقق ساخته جمع‌آوري شد. روايي پرسش‌نامه توسط 10 نفر از صاحب‌نظران بررسي و بعد از اعمال نظرات آنان، مورد تأييد قرار گرفت. پايايي پرسش‌نامه نيز با استفاده از همساني دروني بررسي و تأييد گرديد ( α =0.83). ارتباط بين متغيرهاي كيفي با استفاده از آزمون‌هاي Fisher exact و 2 X در نرم‌افزار SPSS بررسي شد. 0.05 > P به عنوان سطح معني‌داري آزمون‌ها در نظر گرفته شد. يافته‌ها: ميزان خوددرماني در كل مطالعه 48.1 درصد (154 نفر) بود. همچنين، زنان بيشتر از مردان خوددرماني انجام داده بودند (0.024 = P). ارتباط معني‌داري بين رشته تحصيلي و ميزان خوددرماني مشاهده شد (0.035 = P). بيشترين علت خوددرماني، تب و سردرد با 70.4 درصد، تجربه قبلي از بيماري با 41.6 درصد و خريد دارو از داروخانه در هنگام مصرف با 55.6 درصد بود. بيشترين داروهاي مورد استفاده در خوددرماني نيز به آنتي‌بيوتيك‌ها (60 درصد) و داروهاي مربوط به سرماخوردگي (42 درصد) اختصاص داشت. نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه نشان مي‌دهد كه ميزان خوددرماني در بين دانشجويان شيوع بالايي دارد. بنابراين، لازم است تلاش گردد تا با آموزش مناسب و اطلاع‌رساني صحيح، مصرف خودسرانه داروها كاهش داده شود.