شيوع اختلالات رفتاري در كودكان ايران

مقدمه: اختلالات رفتاري در كودكان، با كاهش يادگيري و پيشرفت تحصيلي در دوران كودكي و بروز اختلالات رفتاري در بزرگسالي ارتباط دارد. هدف از انجام مطالعه حاضر، تعيين شيوع اختلالات رفتاري در كودكان ايران بود. روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي- مقطعي، تمام دانش‌آموزان سال اول ابتدايي، اول راهنمايي و اول دبيرستان در سراسر ايران، توسط دانشگاه‌هاي علوم پزشكي كشور از نظر اختلالات رفتاري غربالگري شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها، از پرسش‌نامه Rutter‎ فرم والدين استفاده شد. يافته‌ها: 1/42 درصد از كودكان به اختلالات رفتاري مبتلا بودند. شيوع اختلالات رفتاري در پسران و دختران مساوي بود (1/5 درصد). همچنين، شيوع اين اختلالات در كودكان شهري، 1/6 درصد و در كودكان روستايي، 1/4 درصد به دست آمد. شيوع اختلالات رفتاري در دانش‌آموزان سال اول ابتدايي (2/47 درصد) نسبت به دو مقطع ديگر بيشتر بود. نتيجه‌گيري: شيوع اختلالات رفتاري در كودكان به ويژه در گروه سني سال اول ابتدايي، نگران كننده است و اهميت بيماريابي دقيق با برنامه‌هاي غربالگري گسترده و برنامه‌ريزي مناسب براي پيشگيري را نشان مي‌دهد.