بررسي رابطه بين ويژگيهاي فردي فرماندهان مرزي و رضايت شغلي آنان (مورد مطالعه: هنگ مرزي سرخس)

هدف اين مقاله ي تحقيقي، شناخت رابطه بين رفتارهاي ناشي از ويژگي هاي فردي كاركنان مرزي و ارتقاي انگيزه و رضايت شغلي آنان است. تحقيق با توجه به ماهيت توصيفي تحليلي، بر اساس هدف كاربردي و بر اساس شيوه ي اجرا، پيمايشي است. اطلاعات از طريق مطالعات كتابخانه اي، منابع علمي الكترونيكي و هم چنين تجارب خدمتي محقق به دست آمده است. جامعه آماري تحقيق كليه فرماندهان پاسگاه ها و گروهان هاي هنگ مرزي سرخس در استان خراسان رضوي است و چون نمونه گيري به صورت تمام شمار مي باشد، نمونه آماري همان جامعه آماري است (N=n=42). داده ها از طريق يك پرسش نامه محقق ساخته كه روايي و پايايي آن تاييد گرديد جمع آوري شد. طبق اطلاعات به دست آمده چهار ويژگي فردي شامل: سن، تحصيلات، تخصص كاري و سابقه خدمت شناسايي و فرضيات مطابق آنها تدوين گرديدند و پس از انجام آزمون هاي T هر چهار فرضيه فرعي و در نتيجه فرضيه اصلي تحقيق تاييد گرديد و سپس با استفاده از آزمون «فريدمن» اولويت تاثيرگذاري اين عوامل مشخص شد. به طوري كه به ترتيب رفتار ناشي از عوامل: تخصص، سن، سابقه خدمت و تحصيل بيشترين تاثير را بر رضايت شغلي كاركنان داشتند. سپس نتيجه گيري شد كه بين رفتار ناشي از عامل هاي تخصص مرزي و سن با ارتقاي رضايت رابطه مستقيم ولي بين رفتار ناشي از عوامل سابقه خدمت و تحصيل با ارتقاي رضايت رابط معكوس برقرار است.