بررسي ارتباط عوامل خطر و ابتلا به واريس در پرستاران بيمارستان هاي منتخب دانشگاه علوم پزشكي اصفهان سال 1392

سابقه و هدف: بسياري از مشكلات بهداشتي كه امروز در اغلب كشورها به چشم مي­خورد، به نوعي با دگرگوني­هاي سبك زندگي افراد ارتباط دارد، يكي از اين مشكلات وريدهاي واريسي اندام تحتاني است. هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط رفتارهاي غيربهداشتي و ابتلا به واريس در پرستاران بود. روش بررسي: در اين مطالعه مورد – شاهدي، 200 نفر از پرستاران بيمارستان­هاي منتخب علوم پزشكي اصفهان در دو گروه مورد و شاهد به روش مبتني بر هدف انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. افراد بر اساس معيار CEAP توسط متخصص جراحي عمومي معاينه شدند و پرسش­نامه توسط آنها تكميل شد. اطلاعات جمع آوري شده با نرم افزار SPSS و با استفاده از آزمون­هاي t مستقل، كاي دو، من- ويتني U و رگرسيون لوجستيك در سطح معني­داري كمتر از 05/ تحليل شدند. يافته­ ها: از 200پرستار مورد بررسي، 93٪ گروه مورد و 82٪ گروه شاهد زن بودند. از نظر شدت واريس، 80٪ گروه مورد در مرحله تلانژكتازي بودند. ارتباط معني­داري بين جنس (02/0=p)، قد (04/0=p)، زايمان سزارين (03/0=p)، سابقه خانوادگي (0001/0>p)، تعداد نوبت­هاي مصرف روزانه سبزيجات (004/0= (p و مصرف روزانه كمتر از 3 ليوان آب (01/0= p) با وريدهاي واريسي پرستاران وجود داشت. نتيجه­گيري: با توجه به ابتلاي تعداد زيادي از پرستاران به واريس پا و برخي عوامل خطر در ايجاد و تشديد واريس، به منظور كاهش از كار افتادگي، صرف هزينه هاي درماني و پيشگيري از ايجاد و تشديد آن، لازم است برنامه­ريزي­هايي صورت گيرد.