تحليلي بر امنيت محيطي كاركرد بوستان‌هاي شهري بر پايه رويكرد CPTED (مطالعه موردي: شهر ساري)

آنچه از امنيت به‌عنوان دريافت عيني و ذهني ياد مي‌شود ناشي از ساختار و نحوه چيدمان محيط است. لذا، براي افزايش آن شايسته است معيارها و استانداردهايي براي طراحي فضاهاي شهري در نظر گرفت. از مهمترين رويكردهايي كه جوامع پيشرفته در زمينه برنامه‌ريزي شهري و «طراحي محيط» بدان توجه دارند افزايش امنيت محيطي(بر پايه چگونگي دريافت افراد از محيط پيرامون‌شان) در راستاي بهبود «كاربري فضاهاي شهري» مي‌باشد. رويكرد CPTED ازجمله رويكردهايي است كه بر «كاهش جرايم توسط طراحي محيط» تأكيد دارد. در شهر ساري بوستان‌ها بسته‌به نحوه توزيع فضايي و وضعيت دسترسي آنها داراي كاركردهاي متنوعي هستند. هدف پژوهش حاضر تبيين تأثير كاركرد بوستان‌ها در امنيت و آرامش شهروندان (بر پايه رويكرد CPTED) در شهر ساري هنگام مراجعه به اين بوستان‌ها مي‌باشد. بدين منظور باتوجه‌به ماهيت متغيرها از آزمون F-Test و كروسكال‌واليس در نرم‌افزار SPSS به‌منظور بررسي ميانگين احساس امنيت در هريك از بوستان‌ها استفاده شده‌است. روش پژوهش توصيفي- تحليلي بوده و از روش پرسشنامه به‌منظور جمع‌آوري نظرات شهروندان استفاده شده‌است. بااستفاده‌از فرمول كوكران 360 پرسشنامه در 6 بوستان شهر ساري تهيه و توزيع شد. نتايج پژوهش با سطح معني‌داري 99 % نشان مي‌دهد كه در محدوده مورد مطالعه بوستان‌ اتحاد با كاركرد غالب ورزشي– ارتباطي بيشترين ميزان احساس امنيت را براي شهروندان فراهم مي‌كند ولي بوستان‌هاي‌ جنگلي شهيدزارع و ساري‌كنار با كاركرد غالب اقامتي شهروندان هنگام قرارگيري در فضاهاي آن كمترين ميزان احساس امنيت را دارند.