ارزيابي برخي صفات مورفوفيزيولوژيك موثر بر عملكرد ژنوتيپ هاي گندم پاييزه

به­ منظور بررسي صفات مورفولوژيك و فيزيولوژيك موثر بر عملكرد ارقام گندم پاييزه، آزمايشي در قالب طرح بلوك­ هاي كامل تصادفي با چهار تكرار در سال زراعي 92-1391 در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه آزاد اسلامي واحد تبريز اجرا گرديد. در اين آزمايش 15 رقم بومي و اصلاح شده گندم پاييزه از لحاظ صفات مورفولوژيك و فيزيولوژيك مورد مقايسه قرار گرفتند. نتايج حاصل از تجزيه واريانس نشان داد كه ژنوتيپ­ هاي مورد بررسي از نظر ارتفاع بوته، طول پدانكل، طول سنبله، تعداد دانه در سنبله، تراكم سنبله، تعداد پنجه نابارور، وزن هزار دانه، عملكرد دانه، شاخص برداشت، عملكرد بيولوژيك و محتواي نسبي آب برگ پرچم اختلاف معني­ داري داشتند. همچنين، مشخص شد كه صفات تعداد دانه در سنبله، تراكم سنبله، تعداد پنجه بارور، وزن هزار دانه، شاخص برداشت و عملكرد بيولوژيك از همبستگي مثبت و معني ­داري با عملكرد دانه برخوردار بودند. نتايج تجزيه عليت نشان داد كه اثر مستقيم شاخص برداشت و محتواي نسبي آب برگ پرچم بر عملكرد دانه مثبت ولي اثر مستقيم طول سنبله بر عملكرد دانه منفي بود. تجـزيه خوشـه­ اي به روش WARD، ژنوتيپ­ ها را در دو گـروه بر اساس صفات مورد نظر گروه­ بندي كرد و همه ارقام بومي در يك گروه جاي گرفتند. ارقام شماره 7، 4 و 13 از لحاظ عملكرد دانه نسبت به ديگر ارقام مورد بررسي، برتر تشخيص داده شدند.