موثر امّا ناكارآمد؛ درك هزينه هاي مبارزه با تروريسم

اين مقاله به تحليل سياست ضد تروريسم (CT) دولت در دو بُعد اثربخشي و كارايي آن‌ميپردازد. تمركز اين نوشتار پيرامون اين مطلب است كه سياستهاي ضدتروريسم با وجود اثربخشي، اما ناكارآمد بوده است. ضعف‌هاي عمده فيزيكي و پشتيباني گروه‌هاي تروريستي در رابطه با مبارزه آنها با حكومتها و وضعيت‌هاي متزلزل سازماني متفاوت، افزايش احتمال برخورداري از يك سياست ضد تروريسم اثربخش را تقويت مي‌كند. به صورت معمول دولتها با صرف هزينههاي هنگفت، سياستهاي مبارزه با تروريسم را دنبال ميكنند؛ كه اين موضوع به لحاظ هنجاري قدرداني ميشود. بنابراين دولت‌ها منابعي بيش از ميزان قابل توجيه به نسبت تهديدي كه گروه‌هاي تروريستي دارند، صرف مبارزه با تروريسم مي‌كنند. نتيجه مقاله پيش‌رو اين مي‌باشد كه مبارزه با تروريسم مي‌بايست در چارچوب اختصاص منابع محدود صورت پذيرد تا بتوان از آن منابع در زمينه‌هاي مهم ديگر استفاده كرد.