آسيب شناسي عوامل مختلف در نظام برون سپاري خدمات شهري شهرداري تهران

برون سپاري يك فرآيند است كه در سال‌هاي اخير توجهي خاص به آن شده است. اگرچه برون سپاري مزاياي زيادي دارد، ولي شركت‌هاي استفاده كننده از اين فرآيند، زنجيره تامين خود را پيچيده كرده و مديريت آنرا مشكل‌تر مي‌سازند. مسيله‌اي كه مديران ارشد با آن مواجه هستند، استفاده از برون سپاري نيست، بلكه آن چيزي است كه بايد برون سپاري شود. سازماني كه تصميمي مي‌گيرد تعدادي از فعاليت‌هاي خدماتي خود را برون سپاري مي‌نمايد، در اولين مرحله با اين پرسش مواجه است كه چه فعاليتي را برون سپاري كند؟ بدين منظور، اين تحقيق با ارايه يك روش مناسب برون سپاري وظايف خدمات شهري (وظايف ايجاد و نگهداري فضاي سبز)، فعاليت‌هايي كه بايد به شركت‌هاي خدماتي واگذار شود را تعيين مي‌كند. تحقيق حاضر در دو مرحله سازمان يافته است. در مرحله اول، عوامل تعيين كننده بر تصميم‌گيري برون سپاري وظايف ايجاد و نگهداري فضاي سبز شناسايي شدند و در مرحله دوم با استفاده از تكنيكAHP ، وزن اين عوامل محاسبه و فعاليت‌هايي جهت برون سپاري انتخاب گرديدند. مجموع اين دو فرايند يك چارچوب تصميم‌گيري را به منظور برون سپاري فعاليت‌هاي ايجاد و نگهداري فضاي سبز توسعه دادند. نتايج تحقيق حاكي از اين است كه معيارهاي ملاحظات استراتژيكي و مديريتي از بالاترين ميزان اهميت در تصميمات برون سپاري خدمات شهري برخوردار بوده و اولويت آنها جهت برون سپاري با نگهداري فضاي سبز (با وزن 444 درصد) و ايجاد فضاي سبز (با وزن 245 درصد) مي‌باشد.