حذف كادميوم و سرب از محيط آبي با استفاده از سنبل‌آبي (Eichhornia crassipes)

این پژوهش با هدف بررسی پتانسیل سنبلآبی در حذف فلزات سنگین كادمیوم و سرب در پاییز 1390 به صورت طرح بلوكهای كامل تصادفی با 6 تیمار در 3 تكرار در رشت اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل: آب شهر، كلرید كادمیوم 2 میلیگرم در لیتر، كلرید كادمیوم 4 میلیگرم در لیتر، كلرید سرب 4 میلیگرم در لیتر، كلرید سرب 8 میلیگرم در لیتر، كلرید كادمیوم ( 2میلیگرم در لیتر) + كلرید سرب ( 4 میلیگرم در لیتر) بود. شاخصهای رویشی گیاه (اندازه برگ و قطر بافت اسفنجی)، تعداد برگ، رشد نسبی، فاكتور غلظت زیستی و غلظت عناصر فلزی در بافتهای گیاهی مورد اندازهگیری قرار گرفت. برای اندازهگیری عناصر جذب شده توسط گیاه از روش پلاسمایی جفت شده استفاده گردید. نتایج نشان داد كه این گیاه در شرایط مقادیر بالای كادمیوم و سرب (ICP) القایی به خوبی رشد میكند تا جایی كه میزان رشد سنبلآبی در كلرید كادمیوم 2 میلیگرم در لیتر بیشتر از میزان رشد این گیاه در شرایط شاهد (آب شهر) بوده است. هرچند كه با افزوده شدن هر دو فلز (سرب و كادمیوم) به محیط آبی، میزان رشد برگها كمتر از مقدار كادمیوم 2 میلیگرم در لیتر بود ولی باز هم آسیبدیدگی در گیاه دیده نمیشود و مقدار رشد تحت این تیمار نیز بیشتر از شاهد بوده است. این آزمایش نشان داد سنبلآبی قادر به جذب كلرید كادمیوم تا غلظت 4 میلیگرم در لیتر و كلرید سرب تا غلظت 8 میلیگرم در لیتر بوده است