طبقه‌بندي پوشش گياهي بر اساس شاخص تالابي به كمك سنجش‌ازدور و نمونه‌برداري زميني(مطالعه موردي: تالاب بين‌المللي آلاگل)

بسیاری از گیاهان تالاب­ توانایی تحمل طیف وسیعی از شرایط آب‌شناختی را دارند و ممكن است در مناطق غیر تالابی نیز به‌خوبی رشد كنند. ازاین‌رو، شاخصی به نام شاخص گیاهان تالابی تعریف‌شده است كه بر اساس آن، گیاهان در تالاب­ها به طبقاتی تقسیم می­شوند كه هركدام نشان­دهنده نیاز آبی و انتشار آن‌هاست. تهیه نقشه پوشش گیاهی بر اساس شاخص تالاب، یكی از معیارهای مهم در مرزبندی اكولوژیكی تالاب است. تالاب بین­المللی آلاگل از دسته تالاب‌های داخل خشكی به‌حساب می‌آید و یكی از كانون‌های زادآوری پرندگان مهاجر آبزی و كنار آبزی است. پهنه­ی آبی این تالاب در فصول مختلف متغیر است. رطوبت خاك این تالاب از مناطقی كه به‌طور دائم تحت آب‌گرفتگی هستند تا محدوده‌ای كه فقط خاك آن اشباع‌شده و یا در زمان نسبت كوتاهی در طول فصل رشد آب‌گرفته می‌شود متغیر است. گرچه برخی از گونه‌های گیاهی تنها در رویشگا­هی كه در تمام طول سال مرطوب است رشد می‌كنند، سایر گونه‌های گیاهی با درجات مختلف وابستگی به رطوبت در محیط تالابی و پیرامون آن سازگاری و تكامل‌یافته‌اند. در این پژوهش، ابتدا به كمك شاخص NDVI، محدوده‌های كلی پوشش گیاهی تالاب در ساحل و پیرامون آن شناسایی شد. سپس، گیاهان غالب و نماینده وضعیت تالابی در تابستان و پاییز 1390، به كمك نمونه­گیری در منطقه شناسایی شدند. درنهایت، با استفاده از طبقه­بندی نظارت­نشده (ISOCLUST) و طبقه­بندی نظارت­شده (MAXLIKE) و بر اساس شاخص گیاهان تالابی، سه‌طبقه پوشش گیاهی تالابی از میان هفت‌طبقه اراضی شناسایی شد. نقشه پوشش گیاهی بر اساس شاخص گیاهان تالابی، یكی از معیارهای موردنیاز در فرآیند مرزبندی اكولوژیكی تالاب­ است. ارزیابی طبقه­بندی برای دقت در مرزبندی اكولوژیك تالاب سودمند است و در حل تعارض میان حفاظت از تالاب و سایر كاربری­های هم‌جوار كمك شایانی خواهد نمود.