مدل‌سازي مطلوبيت زيستگاه درناي معمولي (Grus grus) در تالاب ميقان اراك

منطقه شكار ممنوع تالاب میقان اراك در مركز كشور ایران و در دالان مهاجرتی پرندگان قرار دارد. این منطقه در فصل سرما با داشتن شرایط مطلوب زیستگاهی هر ساله پذیرای تعداد زیادی پرنده مهاجر به­ویژه درنای معمولی می­باشد، با توجه به جمعیت زیاد درنای معمولی در تالاب میقان در فصل سرما نسبت به سایر زیستگاه­ها، این گونه نماد تنوع زیستی منطقه معرفی شده است. این مطالعه سال 1393 در منطقه تالاب میقان با استفاده از روش Maxent بر اساس حداكثر آنتروپی یا نزدیك به واقعیت با 4 متغیر شامل كاربری اراضی، عمق آب، غذا و فاصله از عوارض انسان­ساخت (جاده های اصلی، معدن، كارخانه، روستا، شهر، فرودگاه و تصفیه­خانه فاضلاب) و 20 نقطه حضور درناها انجام شد. نتایج مطالعه نشان می­دهد مساحت 5037 هكتار معادل 21 درصد از محدوده منطقه شكار ممنوع تالاب میقان دارای زیستگاه مطلوب برای درناها می­باشد، مدل ROC مشخص نمود اعتبار مدل مطلوبیت زیستگاه معادل 817/0 است كه نشان­گر عمل­كرد عالی روش Maxent می­باشد. در بین متغیرها بیش­ترین اثرگذاری بر روی زیستگاه درنا به ترتیب مربوط به متغیر عمق آب (از 5 سانتی متر تا 40 سانتی متر)، فاصله از عوارض انسان ساخت (بیش از 1000 متر)، كاربری اراضی (آبگیر، دیم زار و آبی زار) و غذا (اویارسلام، جوانه­های گندم و جو) می­باشد. راهكارهای مناسب جهت حفظ زیستگاه درنا در این منطقه، حفاظت از لكه های مطلوب زیستگاهی موجود، جلوگیری از تغییر كاربری اراضی و عدم توسعه فعالیت های صنعتی و معدنی و تأمین حقابه تالاب میقان می­باشد.