ارزيابي كيفي آب زيرزميني دشت صحراي باغ براي مصارف كشاورزي و صنعت

بررسي كيفيت آب هاي زيرزميني و پهنه بندي پارامترهاي كيفي براي ارزيابي اين منابع براي مصارف مختلف اهميت بسزايي دارد. هدف از اين مطالعه ارزيابي كيفيت آب زيرزميني دشت صحراي باغ و پهنه بندي آن براي مصارف كشاورزي و صنعتي است. براي اين منظور از اطلاعات ده ساله (1382 تا 1392) كيفي آب هاي زيرزميني اين دشت استفاده شد. در اين پژوهش براي بررسي خاصيت خورندگي و رسوب گذاري آب منطقه از شاخص هاي اشباع لانژليه و پايداري رايزنر استفاده شد و پارامترهاي كيفي شامل كاتيون ها (كلسيم، منيزيم، سديم و پتاسيم) و آنيون ها (كلر، بي كربنات) و ديگر شاخص هاي وابسته مانند TDS، TH و SAR ارزيابي شدند. نتايج نشان داد ميانگين شاخص LSI در آبخوان دشت 48/0 بود كه به اين لحاظ، آب هاي زيرزميني اين منطقه پتانسيل متوسط رسوب گذاري دارند. همچنين ميانگين شاخص RSI، 4/6 شد كه بر اساس اين شاخص آب زيرزميني پتانسيل كم خوردگي دارد. ضريب تغييرات LSI بزرگ تر از ضريب تغييرات RSI است؛ بنابراين، شايد بتوان گفت كه LSI شاخص حساس تري در مقايسه با RSI است. نتايج نشان داد ميانگين مقدار EC،μS/cm 6978 است كه آب زيرزميني دشت صحراي باغ را در كلاس نا مرغوب براي آبياري قرار مي دهد و مقدار pH در آبخوان منطقه بازي است و از حداقل 0/7 تا حداكثر 5/7 تغيير مي كند. ميانگين مقدار TDS،mg/L 493 است كه آب زيرزميني دشت صحراي باغ را در كلاس نا مرغوب براي آبياري قرار مي دهد. نتايج نشان داده است كلسيم، پتاسيم و سديم كاتيون هاي غالب اين آبخوان بودند.