اثر برخي روش هاي آماده سازي بستركاشت بر ويژگي هاي فيزيكي خاك و عملكرد كمي و كيفي چغندرقند

به منظور بررسي اثر روش هاي مختلف آماده سازي بستر كاشت بر عملكرد چغندرقند، اين تحقيق در ايستگاه تحقيقاتي مهندس مطهري موسسه تحقيقات چغندرقند در كرج و ايستگاه اكباتان مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي همدان در دو سال زراعي (1388-1386) اجرا شد. آزمايش در هر منطقه با هفت تيمار آماده سازي بستر كاشت و در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با چهار تكراراجرا شد. تيمارهاي آزمايش شامل آماده سازي كامل بستر كاشت در پاييز، آماده سازي كامل بستر كاشت در بهار و پنج تيمار متفاوت آماده سازي بستر كاشت در دو مرحله پاييز و بهار بودند. در فصل رشد، وزن مخصوص ظاهري و شاخص مخروطي خاك اندازه گيري شد. در زمان برداشت، تعداد و وزن ريشه، طول طوقه و ريشه ذخيره اي و ارتفاع آن از سطح خاك اندازه گيري شد. با تهيه خمير از ريشه به صورت نمونه از هركرت خصوصيات كيفي آن نظير درصد قند و ناخالصي ها در آزمايشگاه تعيين شد. نتايج نشان داد كه تيمارهاي مختلف آماده سازي بستر كاشت از نظر وزن مخصوص ظاهري خاك و شاخص مخروطي خاك با يك ديگر تفاوت معني داري نشان ندادند. مقدار وزن مخصوص ظاهري خاك در فصل رشد و همچنين با افزايش عمق از 0 تا 60 سانتي متري خاك، افزايش يافت. در مراحل مختلف رشد با افزايش عمق شاخص مخروط خاك نيز با روندهاي متفاوت افزايش يافته و مقادير آن از اواسط فصل رشد روند تند تري نسبت به اوايل فصل رشد داشت. در تيمارهاي مختلف آماده سازي بستر كاشت، بالاترين عملكرد قند سفيد (23/10 تن در هكتار) در تيمارعمليات پاييزه شخم عميق، ديسك، لولر و كولتيواتور پنجه غازي و عمليات بهاره ديسك و در آوردن رديف هاي كاشت با پشته ساز به دست آمد. با توجه به نتايج اين پژوهش مي توان اين تيمار را به عنوان تيمار برتر معرفي كرد.