بررسي ايزوزيم هاي استراز و پراكسيداز در جمعيت هاي بومي و اصلاح شده يونجه و ارتباط آنها با صفات زراعي و مورفولوژيكي

به منظور ارزيابي تنوع ژنتيكي ارقام اصلاح شده و بومي يونجه، 12 رقم يونجه شامل پنج رقم اصلاح شده (كايساري، كدي، رنجر، مسمير و سي ريور) و هفت رقم بومي (همداني، قره يونجه، يزدي، تازه كند ديم، شازند، عمو زين الدين و رهناني) از طريق صفات زراعي و نشانگرهاي آنزيمي مورد مطالعه قرار گرفتند. تعداد 35 بذر از هر رقم در گلدان هاي مجزا به صورت طرح كاملاً تصادفي نامتعادل، كشت شدند. تجزيه واريانس صفات مختلف نشان داد كه بين ارقام بومي و اصلاح شده يونجه از لحاظ اكثر صفات اختلاف معني دار وجود ندارد. در مورد آنزيم هاي استراز و پراكسيداز، داده ها بر اساس وجود و عدم وجود نوار آنزيمي (1 و 0) در 11 نوار ايزوزيمي پلي مورف مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. ارقام بومي و اصلاح شده به ترتيب با ميانگين 246/0 ± 48/0 و 193/0 ±519/0 براي شاخص شانون و ميانگين 181/0 ± 327/0 و 148/0± 352/0 براي شاخص تنوع ژنتيكي ني، تفاوت چشمگيري نشان ندادند. بررسي رابطه ي بين داده هاي ايزوزيمي و صفات مورد بررسي نشان داد كه بين ايزوزيم 4POX- و عملكرد تك بوته تر و خشك در ارقام اصلاح شده ارتباط معني دار وجود دارد.