بررسي اصل اوليه بازداشت موقت در فقه و اسناد بين المللي با رويكردي بر نظر امام خميني(س)

Branding of Ideas: Sustainable Peace as One of the Discursive Principles of the Islamic Revolution

متهمي كه وارد فرآيند كيفري مي‌شود تا زماني‌كه مسيوليت كيفري و مجرميت وي طي يك دادرسي عادلانه اثبات نشود بي‌گناه فرض مي‌شود، اين مفهوم اصل برايت است كه در همه نظام‌هاي حقوقي به خصوص در دين مبين اسلام پذيرفته شده است. حال از طرف ديگر يكي از مهم‌ترين آثار اصل برايت اصل آزادي متهم در دوران اتهام است. ولي با وجود اين اصول در مواردي به دليل ضرورت تحقيقات مقدماتي و اقدامات تاميني، قوانين آيين دادرسي كيفري امكان بازداشت موقت را به عنوان يكي از وثيقه‌هاي قضايي در نظر گرفته است. اما اين قرار وثيقه تعارض ذاتي با اصل آزادي و فرض برايت دارد؛ زيرا همانگونه كه در مقاله حاضر اثبات خواهد شد، اصل اولي و مباني بازداشت پيش از محاكمه، اصل عدم جواز است؛ لذا بين صدور اين قرار با مباني اوليه آن تعارض وجود دارد. در مقاله حاضر بعد از اثبات اصل به بيان تعارض و استثنايات آن از ديدگاه فقه با تاكيد بر نظر امام خميني و تطبيق آن با اسناد بين الملل خواهيم پرداخت

An accused, who is being investigated through penal proceedings, is innocent unless proven guilty by a just trial. This is the presumption of innocence which is accepted in all legal systems including in the Islamic system. On the other hand, one of the important effects of the presumption of innocence is the principle of freedom of the accused during the accusation period or legal proceedings. However, despite the existence of these principles, due the necessity of investigations and security measures, the juridical procedures allow temporary detention as a judicial bail. But, this judicial bail is essentially in contradiction with the principle of freedom and presumption of innocence, for as has been argued in this article, the prime principle is unlawfulness of detention before trial. Therefore, there is a contradiction between temporary detention and its primary fundamentals. The present article is an attempt to prove the contradiction and its exceptions from jurisprudential point of view with special reference to Imam Khomeini’s viewpoints and its contrast with international documents.