كاربرد برنامه ريزي فازي خاكستري در تخصيص منابع آب شهرستان يزد

در مطالعه حاضر، با استفاده از مدل برنامه ريزي فازي خاكستري به تخصيص بهينه منابع آب در مصارف مختلف كشاورزي، صنعت، شرب و فضاي سبز در شهرستان يزد پرداخته شد. هدف از اين تحقيق حداكثركردن منافع اقتصادي و زيست محيطي در تخصيص منابع آب مي باشد. داده هاي مورد نياز از شركت سهامي آب منطقه اي، سازمان آب و فاضلاب، جهاد كشاورزي و سازمان صنعت، معدن و تجارت استان يزد براي سال هاي 1389-1381 جمع آوري گرديد. براي تحليل و توصيف داده ها از نرم افزار اكسل استفاده شد. نتايج نشان مي دهد كه براي تخصيص بهينه منابع آب، اولويت با حداكثركردن سود اقتصادي سيستم(سود بخش هاي كشاورزي، صنعت و شرب) و سپس سود زيست محيطي(مربوط به منافع آبياري فضاي سبز) است. همچنين با كاربرد برنامه ريزي فازي خاكستري، درجه خاكستري بودن مربوط به سود خالص سيستم و سود زيست محيطي به ترتيب 9 درصد و 43 درصد كاهش يافت. لذا به دليل اهميت داشتن مديريت تقاضا و حركت به سمت صرفه جويي و دستيابي به سود اقتصادي بيشتر در برنامه ريزي فازي خاكستري، توصيه مي گردد كه نتايج روش برنامه ريزي فازي خاكستري مورد توجه برنامه ريزان قرارگيرد.