مفهوم صلح در نظريه‌هاي روابط بين‌الملل غربي و مطالعات صلح ايراني- اسلامي

مفهوم صلح در پرتو تحولات نظري در روابط ‌بين‌الملل دچار تحول اساسي شده است. اين مفهوم يا سازه اجتماعي، از جريان غيراصلي روابط ‌بين‏الملل هم‌چون جريان انتقادي قابليت مطالعه در مطالعات ايراني- اسلامي را دارد. صلح از قديمي‌ترين آرمان‌هاي بشري است و از هر ارزش ديگري بيش‌تر در معرض تهديد و مخاطره بوده است. بنابراين، اولين و مهم‌ترين هدف در روابط ‌بين‌الملل حفظ و برقراري صلح است. به‌علاوه، اين مفهوم در عناصر نظري بومي داراي جايگاه مهمي است. يكي از رويكردهاي بومي مي‌تواند خط سير ايراني-اسلامي باشد. هدف اصلي اين پژوهش، ارايه چارچوبي نظري براي بررسي مفهوم صلح بوده است. استدلال اين نوشتار نيز، بررسي تحول اين مفهوم در نظريه‌هاي روابط ‌بين‏الملل غربي به سوي مطالعات صلح ايراني- اسلامي است. لذا، واكاوي تحول مفهومي صلح برساخت اجتماعي، در رويكردهاي سازه‌انگاري و جريان انتقادي روابط بين‏الملل، و در نهايت مطالعه ايراني- اسلامي صلح از اهم مباحث نوشتار حاضر است.