متدولوژي معناشناسي واژگان قرآن

Methodology of the Semantics of the Qur’ān’s Vocabulary

واژه‌ها به‌عنوان عنصر اصلي كتاب قرآن، از جايگاه والايي در آن برخوردارند و گام نخست در فهم متن قرآن را به معناشناسي خودشان اختصاص مي‌دهند. اين نوشتار با پيش‌فرض امكان، ضرورت و فوريت معناشناسي واژگان قرآن، بر آن است كه روشي جامع در معناشناسي واژه‌هاي قرآن ارايه كند. روش معناشناسي قرآن در اين نوشته چنين ترسيم شده است كه انواع منابع اعم از منابع نقلي، علمي و عقلي جهت معناشناسي شناسايي مي‌شوند و سپس شيوه به‌كارگيري آنها در فرآيند معناشناسي به‌صورت نظري و تطبيقي تبيين مي‌شود. از اين مطالعه برمي‌آيد كه منابع و ابزارهاي گوناگوني در معناشناسي واژگان قرآن به‌كار مي‌آيند. برخي از آنها عبارت‌اند از: اتيمولوژي، دانش لغت، قرآن، حديث، عهدين، واژه‌نامه‌هاي ديگر زبان‌ها و دانش‌هاي مرتبط با دانش معناشناسي واژگان قرآن.