مقايسه‌ي براورد ميانگين جامعه بر اساس روش‌هاي جانهي نسبتي در آمارگيري‌هاي نمونه‌اي

Comparison of Estimating the Population Mean based on Ratio Imputation Methods in Sampling Surveys

وجود داده‌هاي گمشده در بيش‌تر آمارگيري‌ها امري اجتناب‌ناپذير است. اما در تمامي طرح‌هاي آماري قبل از اجراي آن، مطميناً راهكار مناسبي براي برخورد با اين مشكل در نظر گرفته مي‌شود. از جمله مواردي كه براي برخورد با داده‌هاي گمشده در نظر گرفته مي‌شود، جانهي و وزن‌دهي است كه هر كدام مزيت‌ها و مشكلاتي دارند، اما استفاده از مجموعه داده‌اي كه هيچ‌يك از اين دو روش را در تحليل به كار نگيرد، منجر به اريبي براوردها مي‌شود و در نتيجه تحليل‌هاي اشتباهي را به همراه خواهد داشت. در اين مقاله به بررسي براوردگري كه براي ميانگين جامعه در حضور بي‌پاسخي پيشنهاد شده ]12[ و از براوردگر والش به‌دست آمده است ]16[، پرداخته مي‌شود. همچنين نشان داده مي‌شود كه براوردگر ميانگين به‌دست آمده از روش پيشنهادي بهتر از براوردگر حاصل از روش جانهي نسبتي و براوردگر TSS (Toutenberg, Srivastava and Shalabh) است و ميانگين مربع خطاي براوردگر حاصل كم‌تر از براوردگر به‌دست آمده بر اساس روش جانهي نسبتي است.

In many surveys, missing data is inevitable. But in all statistical projects before its implementation surely it is considered suitable solution for dealing with missing data. Methods for dealing missing data are imputation and weighting that each of them has advantages and disadvantages, however, using data set which applies none of these two methods, leads bias estimation, then it causes wrong analysis. In this paper, an alternative estimator of population mean in the presence of non-response, which has been suggested [12]*, has considered which comes in the form of Walsh’s estimator [16]**. The estimator of mean obtained from the proposed technique remains better than the estimators obtained from ratio imputation or TSS, also the mean-squared error (MSE) of the resultant estimator is less than that of the estimator obtained on the basis of ratio method of imputation.