مدل علي پيش بيني راهبردهاي يادگيري خود تنظيمي دانشجويان دانشگاه پيام نور: نقش باورهاي هوشي، خودكارآمدي تحصيلي و اهداف پيشرفت

هدف پژوهش حاضر، بررسي روابط بين متغيرهاي باورهاي هوشي، خودكارآمدي تحصيلي و اهداف پيشرفت با يكديگر و نيز نقش آنها بر راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي(راهبردهاي شناختي و فراشناختي) دانشجويان دانشگاه پيام نور در قالب مدل علي و به روش تحليل مسير مي­باشد. به منظور آزمون فرضيه ها، نمونه­اي شامل 600 نفر دانشجو از مراكز دانشگاه پيام نور كل كشور با استفاده از روش نمونه­گيري خوشه­اي چندمرحله­اي و روش نمونه­گيري طبقه­اي بطور تصادفي انتخاب و به پرسشنامه خودگزارشي متشكل از ­خرده­ مقياس­هاي باورهاي هوشي، اهداف پيشرفت و مقياس خودكارآمدي تحصيلي و راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي از پرسشنامه راهبردهاي انگيزشي براي يادگيري پاسخ دادند. نتايج حاكي از آن است كه مدل علي مفروض، پس از اصلاح از برازش مناسبي برخوردار بوده و متغيرهاي پژوهش در مجموع 34 و 30 درصد از كل واريانس راهبردهاي شناختي و فراشناختي را تبيين نمودند. بطور كلي، نتايج نشان داد كه باورهاي هوشي علاوه بر تاثير مستقيم، به واسطه اهداف پيشرفت و خودكارآمدي تحصيلي، بر راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي دانشجويان تاثير غيرمستقيم نيز دارند. يافته ها نشان داد كه باورهاي هوشي دانشجويان بخصوص باورهاي هوشي افزايشي، مي­توانند از طريق واسطه­گري اهداف پيشرفت و خودكارآمدي تحصيلي بر راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي فراگيران و نهايتاً عملكرد تحصيلي آنها موثر باشند. لذا، ضروري است كه زمينه لازم جهت ارتقاء اين باورها از طريق غني­تر كردن محيط زندگي و محيط يادگيري و آموزش فراهم گردد.