الگوي توزيع و چندشكلي ادغامي رتروترنسپوزون ها در جمعيت هاي Linum austriacum L

رتروترنسپوزون­ها عناصر رايج در ژنوم گياهان مي­باشند كه فراواني، فعاليت و توزيع يكنواخت آنها در ژنوم، استفاده از آنها را به عنوان نشانگرهاي مولكولي ايده­آل مي­سازد. به­منظور مطالعه فعاليت، الگوي توزيع و چندشكلي ادغامي برخي رتروترنسپوزون­هاي LTR (Long terminal repeat) در گياه Linum austriacum L. از نشانگرهاي IRAP (Inter-retrotransposon amplified polymorphism) و REMAP (Retrotransposon-microsatellite amplified polymorphism) استفاده شد. نتايج نشان داد كه رتروترنسپوزون­هاي LTR مورد استفاده به لحاظ انتقالي در ژنوم L. austriacum فعال بوده و در داخل يكديگر به حالت آشيانه­اي و همچنين در نواحي نزديك ريزماهواره­ها ادغام مي­شوند. از 58 آغازگر منفرد و تركيب آغازگري بررسي شده، 20 آغازگر (7 آغازگر IRAP و 13 آغازگر REMAP) الگوي باندي واضح و قابل امتيازدهي توليد نمودند. در مجموع 199 مكان توسط 20 آغازگر تكثير شد كه از اين تعداد 129 مكان (8/64 درصد) چندشكل بودند. آغازگرهاي LTR1868 و LTR1854-A13 به ترتيب بيشترين و كمترين تعداد مكان چندشكل را توليد نمودند. براساس آزمون مانتل همبستگي بين ماتريس­هاي كوفنتيك IRAP و REMAP معني­دار نبود. تجزيه خوشه­اي براساس داده هاي حاصل از تركيب دو نشانگر (IRAP+REMAP) به روش Minimum evolution بر پايه ضريب Number of differences، ژنوتيپ­ها را به چهار گروه منتسب كرد. افراد مربوط به هر جمعيت در گروه­هاي مشابه قرار گرفت. براساس نتايج حاصل از اين تحقيق مي­توان اظهار داشت كه نشانگرهاي IRAP و REMAP توسعه يافته براساس رتروترنسپوزون­هاي فعال در جنس Linum مي­توانند به عنوان ابزار نسبتاً جديدي در برنامه­هاي اصلاحي گونه­هاي مختلف اين جنس مورد استفاده قرار گيرند.