اثر محيط كشت حاوي تخمدان روي كالوس زايي و رويان زايي گامتي دركشت بساك ارقام مختلف خيار (Cucumis Sativus L.)

در اين آزمايش، اثركشت توام بساك با تخمدان خيار روي كارايي آندروژنز در كشت بساك 4 رقم خيار مورد مطالعه قرار گرفت. آزمايش به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار انجام شد. ارقام خيار (بتا آلفا، اصفهاني، باسمنج، كركي) ، محيط هاي كشت (مايع، جامد) و تعداد تخمدان در محيط كشت (0، 10، 20) عوامل مورد مطالعه در اين آزمايش بودند. نتايج اختلاف معني داري در سطح 001/0 بين ارقام خيار، محيط هاي كشت، تعداد تخمدان در محيط كشت، اثرات متقابل دوگانه و اثر سه گانهرقم در محيط كشت در تعداد تخمدان براي صفات درصدكالوس زايي (به جز اثرمتقابل محيط كشت در تخمدان) و ميانگين تعداد رويان به ازاي هر بساك در سطح 001/0 نشان داد. استفاده از محيط كشت مايع بدون تخمدان در رقم اصفهاني (90%) و محيط هاي كشت جامد حاوي 10 تخمدان در رقم كركي (66/86%) و 20 تخمدان در رقم باسمنج (66/76%) بيشترين درصد كالوس زايي را به دنبال داشت. بيشترين درصد كالوس هاي رويان زا در ارقام كركي (60%) و اصفهاني (66/56%) در محيط كشت جامد حاوي 10تخمدان به دست آمد. بيشترين تعداد رويان، با اضافه كردن 10 تخمدان به محيط كشت جامد در ارقام كركي و اصفهاني با ميانگين 76/0 رويان به ازاي هر بساك كشت شده به دست آمد. به طوركلي استفاده از 10 تخمدان در محيط كشت جامد در ارقام بتا آلفا، اصفهاني، كركي و هم چنين 20 تخمدان در محيط كشت جامد در رقم باسمنج باعث افزايش توليد رويان در كشت بساك خيار گرديد.