ارايه راهكار تركيبي به‌منظور بهبود و توسعه متدولوژي‌هاي عامل‌گرا

مهندسي نرم‌افزار عامل‌گرا يكي از زمينه‌هاي جديد و در حال توسعه علوم كامپيوتر است كه در قالب متدولوژي‌هاي عامل‌گرا، رويكرد‌هاي سيستماتيك براي تحليل، طراحي، پياده‌سازي و نگهداري سيستم‌هاي چند‌عاملي ارايه مي‌دهد. در بحث مهندسي نرم‌افزار عامل‌گرا يكي از چالش‌هاي مهم و اساسي اين است كه علي‌رغم متدولوژي‌هاي متعددي كه در اين حيطه معرفي شده، هنوز كاستي‌هايي در فاز‌هاي مختلف متدولوژي‌ها وجود دارد. در اين مقاله با توجه به نقاط ضعف متدولوژي‌هاي عامل‌گرا در فاز‌هاي مختلف و تاثير بسزايي كه اين كاستي‌ها مي‌تواند در كيفيت و كارايي پروژه‌هاي نرم‌افزاري داشته باشد، به ارايه راهكاري تركيبي براي معرفي متدولوژي (IR) از متدولوژي‌هاي RICA و INGENIAS خواهيم پرداخت. بدين منظور با توجه به اينكه متدولوژي INGENIAS مراحل طراحي را به‌خوبي پشتيباني مي‌كند و مرحله تحليل در آن به‌دليل مدل نكردن نقش‌هاي سيستم، كامل نيست و از طرف ديگر با توجه به اينكه متدولوژي RICA مرحله مدل كردن نقش‌هاي سيستم را به‌خوبي پشتيباني مي‌كند، با استفاده از مزاياي دو متدولوژي يك متدولوژي تركيبي ارايه مي‌گردد كه در آن، از مرحله تحليل و طراحي متدولوژي INGENIAS و مرحله تحليل متدولوژي RICA استفاده مي‌شود. همچنين به‌منظور افزايش كارايي متدولوژي پيشنهادي مدل‌هاي قابليت، برنامه‌ريز و دانش نيز به مدل‌هاي موجود در متدولوژي پيشنهادي اضافه شده و به‌منظور تشريح فاز‌هاي مختلف آن، در يك مطالعه موردي (سيستم خريد و فروش مسكن) مورد استفاده قرار گرفته است. همچنين به‌منظور سنجش توانايي متدولوژي پيشنهادي، اين متدولوژي براساس معيار‌هاي مفاهيم و ادراك‌ها و عمل‌گرايي ارزيابي شده است.