مدلسازي ساختاري تبيين رفتار مشاركتي روستاييان در حفظ جنگل (مطالعه موردي: ذخيره گاه جنگلي چهارطاق اردل)

در راستاي آزمون اين فرضيه كه رفتار مشاركتي روستاييان، تابعي از سطح آگاهي آنها از جنگل و نگرش نسبت به اهميت جنگل است، رفتار خانوارهاي روستايي ساكن در محدوده زيستگاه جنگلي چهارطاق اردل (600N=) بررسي شد. نوع تحقيق، از لحاظ هدف، كاربردي، از نظر اندازه و درجه كنترل متغيرها، ميداني، و از لحاظ نحوه جمع آوري اطلاعات، توصيفي است. حجم نمونه از طريق فرمول كوكران معادل 196 خانوار تعيين شد و نمونه گيري به صورت تصادفي ساده انجام گرفت. داده ها از طريق يك پرسشنامه محقق ساخته كه روايي محتوايي آن با نظر متخصصان و پايايي آن با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ به تاييد رسيد، جمع­آوري و در محيط نرم­افزارهاي IBM SPSS 21 و LISREL8.5 تحليل شد. نتايج نشان داد كه معيشت اكثريت جامعه پژوهش، وابسته به منابع جنگلي، ذي­نفعان داراي سطح سواد پايين، درآمد كم و بعد خانوار زياد بودند. نتايج مدلسازي ساختاري بيانگر آن بود كه مدل مفهومي ارائه­شده با توجه به كليه معيارهاي برازش مدل، مورد تاييد بوده و از اعتبار لازم برخوردار است. همچنين فرضيه كلي پژوهش تاييد شد و مشخص شد كه مشاركت جنگل نشينان در حفظ جنگل تابعي از آگاهي و نگرش آنها درباره اهميت جنگل است؛ به طوري­كه اين دو مولفه در مجموع توانستند 60 درصد از واريانس متغير مشاركت در حفظ جنگل را تبيين كنند. هر يك واحد تغيير در متغير آگاهي نسبت به جنگل و نگرش نسبت به اهميت جنگل، سطح مشاركت در حفظ جنگل را به­ترتيب به 32/0 و 41/0 واحد افزايش داد.